Kâni Çınar Yazıları

Evimizin az ötesinde, kayaların başladığı yamaca bir konteyner konmuştu. Ne zaman geldi, kim getirdi, nasıl izin aldı, bilen yoktu. Son iki ...

Bayramın Hafızası

Bayram sabahı, şehir henüz tam uyanmamışken başlar aslında. Sokaklar açıktır ama cümleler henüz kurulmamıştır. İnsanlar hazırlanır; evler to...

Belediyenin hizmeti: cenaze çadırı. Yeşil plastik sandalyeler. Katlanır masalar. Üzerlerinde kâğıt bardaklar. Kimi dolu, kimi boş. ...

Güz budadıkça göğü Yağmurla genleşen ruhum Mor dudaklarla geçer Taş duvarların hatıraları arasından Sonra gök uçar kuş olur Bir suçu tut...

Hikâyemi kime anlatıyorum? Bazen karşımdaki insana değil, içimde yankı arayan boşluğa. Bazen henüz tanımadığım bir okura. Bazen de yıllar s...

Akşam iftar üzerine yediğim meyveler, arada yuvarladığım dolu dolu sular ve yetmezmiş gibi tek şekerli beş bardak çayla bidonlaşan gövdemi ...

Kesme taş döşeli yollarda bisiklet sürmenin zor olduğunu bilirim. Tekerlek taşın üstünde ilerlemez, direnir; taş da boş durmaz, insanın için...

Kayseri çıkışı. Pınarbaşı yolu. Yol, Pınarbaşı’ndan sonra ikiye ayrılıyor: Malatya ve Maraş. O gün yol ayrımı, yön değil kader gibiydi. Kış....