Sen Yağmur Ol Ben Bulut

Çok konuşan bir milletiz. Evvel Allah elimizden ve dilimizden pek kurtulan yoktur. Kafamız estikçe yağarız, gürleriz. Bir nev’i deşarj olma hadisesidir konuşmak bizim için. Konuşmak için materyale ihtiyaç varsa da bu ülkemiz için sıkıntı meydana getirmez şükür. Ne taraf dönsek bir mevzû, kime seslensek bir aks-i seda buluruz.

Kitaplar, her türlü iletişimde gönderici alıcıya iletisini göstergeler vasıtasıyla iletir, diyor çok bilenler. Yani iletişimde gösterge temel kavramlardan birisi oluyor. Gösterge’yi ise, bir başka şeyin yerini tutabilen, kendi dışında bir anlamı belirten her çeşit nesne, olgu, biçim ve görünüş olarak izah ediyor. El, kol, kaş, göz ve yüz hareketleriyle, duruş ve kalkışla bazı niyet ve düşünceler de ifade edilebiliyor. Trafik işaretlerinden takımların logolarına, bayraktan kıyafetlere kadar birçok gösterge ile iç içeyiz. Esasında gösterge olmayan ne var ki!..

En yaygın ve en çok rağbet ettiğimiz göstergeler, dil göstergeleridir. Çenemizin yorulmasından da anlayabiliriz bunu. Nihayetinde taşınması ve kullanılması çok kolaydır. Dil göstergeleri yalnız iletişim aracı değildir malumunuz. Onların kültür alanını, bireyin iç dünyasını, bilincini oluşturma güçleri olduğu da bilinir. Dili, insana açılan en sağlam kapı olarak izah edebiliriz. Hatta kişinin konuştuklarına bakarak kalbinde yaşattıklarına dair pek önemli bilgilere de ulaşabiliriz.

 Peki ya konuşan bir kişinin sadece yüzüne bakarak ve konuştuklarını duymadan ne konuştuklarını bilebilir miyiz? Saatler süren bir konuşmanın hülasasını, konuşmacıyı dinlemeden yapabilir miyiz? Belki şu şekilde evet: Ya ta ciğerini biliriz konuşmacımızın, kolayca tahminde bulunabiliriz ya da zaten hep aynı şeyleri konuşuyordur ne demek istediğini anında bilebiliriz.

Sayın siyasimiz, uykulu gözlerle takip ettiğim ekrandaydı ve ben konuştuklarının bir kelimesini dahi duymadan ne dediğini biliyordum. Demek ki iletişim için dil olmazsa olmaz kurallardan birisi değildir hükmünü bu şekilde teyit etmiş oldum.

 Ben sizlere daha bizden, daha hayata dair bir diyalog yazayım da iletişimimiz nâkıs olmasın efendim:

 -      Abi ben Grundig marka televizyon istiyorum.

-      Yok kardeşim, üretilmiyor. Sony verelim, Vestel verelim…

-      Peki Nordmende olsun o zaman.

-      Hayda!.. O da üretimden kalktı, hangi zamanda yaşıyorsun kardeşim?

-      …

-      “Dünyada sevmeyenler Ahrette neye yarar?” türküsünü en iyi onlar çalıyor abi… Maçka’da buluşturur abi biz aşıkları. Yeni nesil teknolojiler ayırıyor, uzaklaştırıyor, biz eski kalalım. Sen bir zahmet araştır, buluver abi, tamam mı?

-      Canım abim benim…